veda

kor esinti dudağına dem uykusuzluk
gök mavim kara göçmen ıslığına

oymalı saçaklarım huzursuz

çile külü eler savruk saçlarım

suskum gözpınarına zakkum
kıblem ölümüne aşk
düşüm yalan düşer
gece körüne

girebilseydim rahmine anaç toprağın
sonsuzluğa gülecekti özlem tohumu
alkım sağacaktı pus çiçeğine

ırağıma sürgün kendime küs
yok oluşum gölge
son varlığıma

24 ağustos 2009 19:50
murat aydın doma

düşe yazdım

sen ışığımın mavi düşümüne
betimsiz susamışlığım
ruhuma biriktirdiğim son gözyaşı
nedensiz yokluğunla seviştiğim
hayalin
düşüyor yüreğime

süreğen geceme uykusuz düşlerin
yoksul coğrafyanın yetim bıraktığı
yüklemsiz gözlerin
nasıl görebilir bensizliğini

sensizliğe çoğalan bulutsu özlem
doyasıya yağmur meneviş dudağına
belleksiz terk etmeliyim
duyumsuz yaşamın
çile saran yumağını

yolculuğum en uzağıma

19 şubat 2009 istanbul
murat aydın doma