28 Temmuz 2008 Pazartesi
adın kar olsun
-efsun mavi-
apansız düşen düş müydü
kara gölgeli suların pınarsız yarınına
mutluluk tiradı sekmeli dil tutkunu bellek
perdahsız mevsim yeşiline zamansız
kızıl
öykünüp buzul perili kutba dökülen
görkemli ışınımına günsüzlüğün
geri mi dönmeliydi aşk
savruk uçuşunla dokun adımsızlığın
ayakuçlarına
yorulmasın albenili sekişin
billur gülüşünü huşuyla bürün
beyaz feracene
adın
kar olsun
yangın yoksunluğuma erim erim erisin
serin sıcaklığın
yasaksız gir kimsesiz öykülerime
ansızın git(me) ki
serüvenli yüreğine sussun
susasın sorgusuzluğum
efsun mavi esintilerin ardına gizle
savaşçı ruha başkaldıran
kutsal sarhoşluğunu
derin dokunuşlar arifesinde ansızlığı kur
gönül çeperlerime
gizemli akışınla vur
-vur ki öleyim-
04 ağustos 2008 07:30 istanbul
murat aydın doma
20 Ağustos 2007 Pazartesi
sözdüşüm
korunaklı kozada devingen tohum
kök salar mevsim moruna
gizemli dudakta şebnemin rengi
naz nakışlı kundağında büyür
suskun yeşilin
kaçkın yıldızlardan iner sevi kuşağı
baştan çıkarır güz kelebeğini
aleve düşer sevinç
yasak dokunuşlarda dağlanır dil
kovulur sıradışı öykülerden
yoksul gamzelerde üşür
sorgusuz gömülür kızıla mavi
yazgısı ışıltı kararsızdır ay
tutkuya boyanır gönül çalan dal
gülücükler konar güllerden yana
kanayan dudakta dermandır adı
duygudan dizeye sözdüşümü'nde
18 nisan 2007 istanbul
murat aydın doma
kök salar mevsim moruna
gizemli dudakta şebnemin rengi
naz nakışlı kundağında büyür
suskun yeşilin
kaçkın yıldızlardan iner sevi kuşağı
baştan çıkarır güz kelebeğini
aleve düşer sevinç
yasak dokunuşlarda dağlanır dil
kovulur sıradışı öykülerden
yoksul gamzelerde üşür
sorgusuz gömülür kızıla mavi
yazgısı ışıltı kararsızdır ay
tutkuya boyanır gönül çalan dal
gülücükler konar güllerden yana
kanayan dudakta dermandır adı
duygudan dizeye sözdüşümü'nde
18 nisan 2007 istanbul
murat aydın doma
Etiketler:
ay,
duygu,
düş öyküleri,
kalem,
kızıl,
mavi,
mor,
murat aydın doma,
renk,
sözdüşüm,
şiir,
tutku,
yaşam
16 Ağustos 2007 Perşembe
yanlışlık nerde
dizilişler mi yanlış
yoksa taşlarda mı var bir hata
saddam resim yapsa
bush keman çalsaydı
yine de çıkar mıydı çocukların göğsünde
kanayan yara…
-bak fareli köyün kavalcısına
dizilmişler ardı ardına sıra sıra
en önlerinde napolyon ardında adolf
yanı başlarında Stalin
hep bir ağızdan sarılmışlar şarkılarına
saddam’ın yana kaymış beresi
piposunun izi duruyor dudağında
saksafonuyla oynamakta bill
bush’un elinde var bir keman
tanıdık biri orkestranın şefi
anadolu’da koyunlarına kaval çalan
iribaşlı kepenekli bir çoban
bırakmışlar bir yana ucu sivri
füze görünümlü
kurşun kalemlerini
uslarından atmışlar karmaşık sayıları
cebir problemlerini
bir ellerinde mızrapla yay
öbüründe samur tüylü fırça
mavi tuvallerinde hayat bulmuş
rengârenk yaşanası koca bir dünya
kan kırmızı çiçekler çocukların göğüslerinde
değil artık
has bahçelerin güllerinde
hırs nefret ve intikamdan arınmış gönüllerinde
açmış hiç solmamacasına-
her gün mavi düşler atölyesinde
tuvallerimi boyarım pembeye
para etmedi bu güne kadar
ya sizin safsatalarınız
her serginizde yok satar
savaş misali oyunlarınız kapalı gişe oynar
devran sizin
-sürün/sürünün olabildiğince-
22 kasım 2005
murat aydın doma
Atatürk'e Mektup
Kaldırdın saltanatı kovuldu padişahlar,
Her seçimde sandıktan çıktı yeni krallar.
Akraba dost tanıdık her biçimde kollandı,
Saltanat kayığında padişahlar sollandı.
AB, ABD dedik şaşırdık yolumuzu,
Elimizi uzattık kaptırdık kolumuzu.
Avrupalı uyanık biz unuttuk her devri,
Yeniden getirdiler senin yırttığın Sevr’i.
Hıyanet var bunların suyunda, hamurunda,
Boğaza kadar battık IMF çamurunda.
Ülkenin her yanını gaflet dalâlet sardı,
İhanetin bedeli bankalarda "Dolar"dı.
Papa’dan feyiz aldık öptük kutsal asayı,
Roma’da imzaladık dayatılan yasayı.
Raporlar düzenlendi: "-Türk değil, Türkiyeliyiz,
Biz sizin bildiğiniz Müslüman’dan değiliz!"
Sırt döndük özümüze medet umduk yabandan,
Muhtaç olduk kudreti almadık asil kandan.
İstiklâlden geriye bir marş bir bayrak kaldı,
Sana karşı olanlar birer birer çoğaldı.
Tutulduk fırtınaya gittik hep geri geri,
İlk fareler terk eder batarken gemileri.
Hak hukuk savunulmaz nerde kaldı adalet,
Mafyadan medet umdu sonunda koca millet.
Patronlar medyasında yapılmaz muhalefet,
Hapşırır yazar çizer üstümüze afiyet.
Doğru söyleyenleri dokuz köyden kovdular,
Başköşeye kurulup ellerini ovdular.
Kirletildi havamız toprak su köşe bucak,
Ülkede tuzlar koktu açtık haine kucak.
Ne uçaklar kaldırdık milletin kesesinden,
Eksik olmadı tokat köylünün ensesinden.
Milletin efendisi hırpalandı habire,
Ekmek bulamaz oldu toptan göçtü şehire.
Emekleri sömüren kompradorlar türedi,
Damarlarda keneler başta bitler üredi.
Senin resmin önünde çok nutuklar dinledik,
İşkenceden zulümden inledikçe inledik.
Zamlar soygunlar vergi canımıza tak etti,
Vaat ettiler pirinci evdeki bulgur gitti.
Enflasyonla soygunla tüm zenginler fonlandı,
Hortumlanmış nemalar İsviçre’ye yollandı.
Bölündük sağa sola din mezhep afalladık,
Bilim fen ve sanatta hep birden çuvalladık.
Eğitimde çağdaşlık kaldı kuru laflarda,
Sorarsan öğretmeni? Limon satar pazarda!
Seni andık yılmadan nice on kasımlarda,
Mağarada ders verdik iki binli yıllarda.
Bir doğru dört yanlışla şartlandırdık gençleri,
Mahpuslarda çürüttük düşünen beyinleri.
Yozlaştı tarih kültür tek derdimiz giyimler,
Düşmez oldu dillerden İngilizce deyimler.
Senin kahramanlığın on yıllardır dillerde,
Böyle gelmiş böyle gider bizim garip ellerde.
Anlatmaya çalıştım memleket ahvalini,
İşçi köylü memurun hal-i pürmelâlini.
Savaştık dört bir yanda şehit düştü kimimiz,
İşte bizim düşmandan kurtarılmış halimiz!
10 Kasım 2004 Ordu
Murat Aydın Doma
15 Ağustos 2007 Çarşamba
adı kadın
adı kadın
(adı kadın olanlara)
ellerdeki çizgiler
yüzlerdeki çizgiler
yosun tutan taş merdivenden
çıktılar birer birer
karadağ’ın dar çamurlu patikalarında ağırlaştı yolu
yüklendiği odun küstü kör talihine
çöpür ipi kesti omuzlarını
kör girebi bir de orak düştü yârenliğine
yüzünden umudunu yaladı kömür karası
eksilmedi ayağından kara lastik yarası
hızla atıştırdı akşamdan kalan yemeğini
bir de oh çekti derinden
artan zamanda çakıl taşıyacaktı
sepetiyle denizden
ah olmasaydı sırtındaki sepet yarası
kazanacaktı kocasına kumar parası
gözünün gördüğü gönül verdiği
namusu
çocuklarının babası
zifir kokar saçı sakalı nefesi
kahır solur sözleri
kadeh tutar
kumar oynar
küstahça döver kırılası hain elleri
dert kovalar gece gündüz karayel
deniz dalgalar dolusu ağıt okur
derbeder başını öne eğmiş ahşap ev
gariban tepede perişan durur
çekilen çilenin tütmez tütünü
bacadaki isli taşa iz olur
gönülden yaralı gözler kömür karalı
yaralı sırtında sepet yaralı
ellerdeki çizgiler yüzlerdeki çizgiler
yosun tutan taş merdivenden
indiler birer birer...
16 Eylül 1994
Murat Aydın Doma
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


