Seni Aradım

Hüzün güllerimin sarı sevinci,
Dalında aradım yâr diye seni!
Duygu dergâhımın kutsal övüncü,
Dilinde aradım yâr diye seni!

Sevda ırmağında düzensiz aktın,
Dertli değirmenin bendini yıktın;
Öykündün mehtaba ummanı yaktın,
Külünde aradım yâr diye seni!

Ruhunda dirildim teninde soldum,
Meftun yüreğinde rengimi buldum;
Çile kervanında mecnunun oldum,
Çölünde aradım yâr diye seni!

Yürüdüm serabı düşe yatmadım,
Harami sofrada lokma yutmadım;
Terk ettim sılayı mekân tutmadım,
Yolunda aradım yâr diye seni!

Bezirgân dilimde sözüm bitmedi,
Eskil yaralarım merhem tutmadı;
Göçmen diyarına name gitmedi,
Pulunda aradım yâr diye seni!

Kırılgan gönlüne derin kazıldım,
Yağmur gözlerine elif yazıldım;
Kirpiğine şerha şerha dizildim,
Selinde aradım yâr diye seni!

Düşlerim sanrılı bulanık başım,
Bulutlar kahırlı yosunlu taşım;
Figan toprağına urağan yaşım,
Yelinde aradım yâr diye seni!

Doğru odun oldum pir kapısına,
Girmedim dünyanın kul yapısına;
Huşuyla bağlandım aşk tepisine,
Halende aradım Nur diye seni!


19 Eylül 2010 İstanbul
Murat Aydın Doma

Yârim

Yârim


Ruhum talan oldu bedenim heder,

Kederli yüzümde bencesin yârim!

Hani kavletmiştik mahşere kadar,

Sitemli sözümde sencesin yârim!

Zalim tarağında zulüm tarattın,

Doğurgan derdimden kahır türettin;

Tütmeyen külümden alev yarattın,

Harlanan közümde bun'casın yârim!

Dönümlü derbendi toza katmıştık,

Gövel dağa çıkıp göğü tutmuştuk;

Sisi yorgan yapıp düşe yatmıştık,

Boranlı düzümde yoncasın yârim!

Susuz ırmaklarım hüzün çağlıyor,

Pervane mevsimler yürek dağlıyor;

Kışlarım derbeder bahar ağlıyor,

Umutsuz yazımda güncesin yârim!

Geceler uykusuz gündüzüm ayaz,

Sağır yıllarıma geçmedi niyaz;

Haziran güneşim olmadın bu yaz,

Gücenik güzümde goncasın yârim!

Yoruldu kervanım figanda durdum,

Dağıldı mekânım kalmadı yurdum;

Hasret saatimi makbere kurdum,

Virane gözümde kan’casın yârim!

Duygudan kaleme dile gelendim,

Aşkın feracesi şala belendim;

Mahur gözlerinde sele bulandım,

Divane sazımda soncasın yârim!

Yönsüz bulutlara gönül koyandım,

Hayal oyununda gökçe boyandım;

Döküldüm ufkuna şavkında yandım,

Alaca bozumda tancasın yârim!

Bozguncu çalıdan gül deremedim,

Göçmen umutlara bel veremedim;

Harami kovanda bal göremedim,

Tadımda tuzumda bincesin yârim!

Söküldüm derinden yerde kuruldum,

Gönüllerde gezdim serde duruldum;

Sevda mabedinden derde sürüldüm,

Elifsiz cüzümde dincesin yârim!

Huşuyla bekledim melek gelmemiş,

Ölüm Hakk’ın emri vade dolmamış;

Girdim bedestene ipek kalmamış,

Karalı bezimde yüncesin yârim!

Bozulan bağımda seyre başlandı,

Haset harmanında sinem taşlandı;

Namert kazanında tenim haşlandı,

Cemresiz yozumda sin’cesin yârim!

16 Nisan 2010 İstanbul

Murat Aydın Doma

yanlışlık nerde

dizilişler mi yanlış
yoksa taşlarda mı var bir hata
saddam resim yapsa
bush keman çalsaydı
yine de çıkar mıydı çocukların göğsünde
kanayan yara…

-bak fareli köyün kavalcısına
dizilmişler ardı ardına sıra sıra
en önlerinde napolyon ardında adolf
yanı başlarında Stalin
hep bir ağızdan sarılmışlar şarkılarına

saddam’ın yana kaymış beresi
piposunun izi duruyor dudağında
saksafonuyla oynamakta bill
bush’un elinde var bir keman
tanıdık biri orkestranın şefi
anadolu’da koyunlarına kaval çalan
iribaşlı kepenekli bir çoban
bırakmışlar bir yana ucu sivri
füze görünümlü
kurşun kalemlerini
uslarından atmışlar karmaşık sayıları
cebir problemlerini

bir ellerinde mızrapla yay
öbüründe samur tüylü fırça
mavi tuvallerinde hayat bulmuş
rengârenk yaşanası koca bir dünya
kan kırmızı çiçekler çocukların göğüslerinde
değil artık
has bahçelerin güllerinde
hırs nefret ve intikamdan arınmış gönüllerinde
açmış hiç solmamacasına-

her gün mavi düşler atölyesinde
tuvallerimi boyarım pembeye
para etmedi bu güne kadar
ya sizin safsatalarınız
her serginizde yok satar
savaş misali oyunlarınız kapalı gişe oynar
devran sizin

-sürün/sürünün olabildiğince-

22 kasım 2005
murat aydın doma