Seni Aradım

Hüzün güllerimin sarı sevinci,
Dalında aradım yâr diye seni!
Duygu dergâhımın kutsal övüncü,
Dilinde aradım yâr diye seni!

Sevda ırmağında düzensiz aktın,
Dertli değirmenin bendini yıktın;
Öykündün mehtaba ummanı yaktın,
Külünde aradım yâr diye seni!

Ruhunda dirildim teninde soldum,
Meftun yüreğinde rengimi buldum;
Çile kervanında mecnunun oldum,
Çölünde aradım yâr diye seni!

Yürüdüm serabı düşe yatmadım,
Harami sofrada lokma yutmadım;
Terk ettim sılayı mekân tutmadım,
Yolunda aradım yâr diye seni!

Bezirgân dilimde sözüm bitmedi,
Eskil yaralarım merhem tutmadı;
Göçmen diyarına name gitmedi,
Pulunda aradım yâr diye seni!

Kırılgan gönlüne derin kazıldım,
Yağmur gözlerine elif yazıldım;
Kirpiğine şerha şerha dizildim,
Selinde aradım yâr diye seni!

Düşlerim sanrılı bulanık başım,
Bulutlar kahırlı yosunlu taşım;
Figan toprağına urağan yaşım,
Yelinde aradım yâr diye seni!

Doğru odun oldum pir kapısına,
Girmedim dünyanın kul yapısına;
Huşuyla bağlandım aşk tepisine,
Halende aradım Nur diye seni!


19 Eylül 2010 İstanbul
Murat Aydın Doma

sultanîyegâh

göçmen gecelerimin gizi
efsunlu yıldızları toplayıp evrenimden
yalnız sen rengine boyamıştım
gökevimi

oysa şimdi
ay yüzünden suya düşen ay gibi
akşam gözlerinden seken
suskusuz sitemine gömülüyor
umudum

yarınıma çöken sislere asıp hayalini
özlem yelinin yönsüz kollarından
bulanık yağıyorum harami ırmağına

denizime dökülüyor derin gözlerin
kararsız sevi bulutlarından
dalgalar dolusu çığlık içiyor
kumsalın susuzluğu

kimsesiz mehtaba düşüyor
aldatılan yelkenli
la perdesinde üşüyor sultanîyegâh

erişimsiz düşlerimden derleyip esinleri
ölümün gözyaşından yontuyorum
tapındığım totemi
yalansızım
düş yanımda kalansızım
avuçlarıma batıyor ayrılığın zifiri



23 mayıs 2010 istanbul
murat aydın doma

Resim: İvan Ayvazovski
Boğaziçinde Mehtaplı Gece-1894 (detay)

Yârim

Yârim


Ruhum talan oldu bedenim heder,

Kederli yüzümde bencesin yârim!

Hani kavletmiştik mahşere kadar,

Sitemli sözümde sencesin yârim!

Zalim tarağında zulüm tarattın,

Doğurgan derdimden kahır türettin;

Tütmeyen külümden alev yarattın,

Harlanan közümde bun'casın yârim!

Dönümlü derbendi toza katmıştık,

Gövel dağa çıkıp göğü tutmuştuk;

Sisi yorgan yapıp düşe yatmıştık,

Boranlı düzümde yoncasın yârim!

Susuz ırmaklarım hüzün çağlıyor,

Pervane mevsimler yürek dağlıyor;

Kışlarım derbeder bahar ağlıyor,

Umutsuz yazımda güncesin yârim!

Geceler uykusuz gündüzüm ayaz,

Sağır yıllarıma geçmedi niyaz;

Haziran güneşim olmadın bu yaz,

Gücenik güzümde goncasın yârim!

Yoruldu kervanım figanda durdum,

Dağıldı mekânım kalmadı yurdum;

Hasret saatimi makbere kurdum,

Virane gözümde kan’casın yârim!

Duygudan kaleme dile gelendim,

Aşkın feracesi şala belendim;

Mahur gözlerinde sele bulandım,

Divane sazımda soncasın yârim!

Yönsüz bulutlara gönül koyandım,

Hayal oyununda gökçe boyandım;

Döküldüm ufkuna şavkında yandım,

Alaca bozumda tancasın yârim!

Bozguncu çalıdan gül deremedim,

Göçmen umutlara bel veremedim;

Harami kovanda bal göremedim,

Tadımda tuzumda bincesin yârim!

Söküldüm derinden yerde kuruldum,

Gönüllerde gezdim serde duruldum;

Sevda mabedinden derde sürüldüm,

Elifsiz cüzümde dincesin yârim!

Huşuyla bekledim melek gelmemiş,

Ölüm Hakk’ın emri vade dolmamış;

Girdim bedestene ipek kalmamış,

Karalı bezimde yüncesin yârim!

Bozulan bağımda seyre başlandı,

Haset harmanında sinem taşlandı;

Namert kazanında tenim haşlandı,

Cemresiz yozumda sin’cesin yârim!

16 Nisan 2010 İstanbul

Murat Aydın Doma

Gidelim

Gidelim

Cemrelere gülmez dağların yüzü,
Çiğdemleri derip düze gidelim!
Derin suskunluğun sinemde sızı,
Erenler ceminde söze gidelim!

Bir dilek bağladım secdede dala,
“Bir lokma bir hırka” düşelim yola;
Kırmızıdan mora konalım güle,
Dergâhlar tarumar yoza gidelim!

Hayal dokunuşun tenimde samur,
Bakışın hüzünlü gözlerin kömür;
Dilinden dökülen ömrüme ömür,
Semahlardan geçip saza gidelim!

Baharlarım yalan uykusuz yazım,
Bozulmuş düzeni çalınmaz sazım;
Zemheri yeline geçmedi nazım,
Vefasız günlerden güze gidelim!

Yangın yüreğime gurbetten bakın,
Divane külüme hasretle dokun;
Aşkımı dillere düşürme sakın,
Duygu mabedinde gize gidelim!

Bağdan havalanıp çöllere konan,
Bir değil binlerce seraba kanan;
Volkanları geçip sularda yanan,
Aşkın ummanında köze gidelim!

Karasevda vurdu müzmin hastayım,
Hüzzam dudağında kırık besteyim;
Murada ermeden gamda yastayım,
Vuslatın yolunda toza gidelim!


18 Şubat 2010 İstanbul
Murat Aydın Doma

duru bir yalnızlık

güneşi eritiyor şebnem gözleri
cehennem ateşine gülümsüyor gül
gölge zamanlara kül yangıları

gecenin gizemli tiradını soluyor akşam
ben yine hüzün kararında dökülüyorum
derinlerime
gökler dolusu sen taşıyor imgelerim
üşüyor kelebek kanatlı uçurtma

gidip gidip gidemiyorum temmuz'uma
eylül sekmeli esintiler doldursa da
düşlerimi
göç fırtınalarına tutuluyor mevsim

neden siyah kusuyor gözlerime
kırlangıç kanatları

sitem yağıyorum zaman ardı kırıklarıma
kutsal kadehe özlem damıtıyor yüreğim

ne çok dilek ağacına kızıl düğümlemişim
kendimi
tutkulu kollar sararken bedenimi
ne çok ömürsüz sevgide tükenmişim

oysa ne kadar gitsem de uzağıma
tutsaklığım kadarmış özgürlüğüm

kaç terkedilmiş yara kanıyor göğsüm
kaç ölümlü tanrıçanın ayak izinde
eziliyor eskil yanım
yalnızlığım
sığınağım
yengisiz seferlerden dönüyorum
suskularına

izi kalmasın insansı kirlerimin
duru bir ten
günahsız bir ruhla sığınmak istiyorum
kundağına

ne olur yeniden doğur
ama önce binlerce öldür sendeki beni

sancılarına saplanırken çığlığım
sensizliğime batıyor
bir kar.altı zemheri


06 Ocak 2010 İstanbul
murat aydın doma